Oturmalı düzene kavuşan Salon, sahnedeki kocaman piyano, Wolf’un samimi konuşması, arada şarkı sözlerini unutması ama kendiyle barışık olması, benimle ilgili merak ettiklerinizi sorun demesi hepsi birleşince kendimi onun salonunda misafirmiş gibi hissettim, sanki arkadaşlarını bir cuma gecesi evinde toplamış onlarla konuşarak arada şarkılarını seslendiriyordu.

Ceylan’ın bir türküsünü twitter hesabından paylaşarak hepimizi şaşırtan Patrick 3 Mayıs günü olan performansında bu türküyü söylemeye çalıştı. Zülak Kalkandelen’in videosundan izleyebilirsiniz. Cuma geceki performansında da böyle bir an beklesek de, “benim adım patrick” “nasılsınız” “sizi seviyorum” gibi kelimeleri duyabildik sadece.

Tam bir şarkıya başlamışken “sizin için mükemmel olmaya çalışıyorum” diyerek baştan alması, piyano başındayken kendini tuşların üzerine bırakması, giydiği şortunun altından 2 liraya bugün aldığı taytı çekiştirmesi, ona kemanla eşlik eden sanatçıyı enerjisi ve çalacağı parçayı bir türlü seçememesi ile delirtmesi konserin unutulmayacak anlarıydı.

Sahneye ikinci kez geldiğinde ise kafasındaki fesi ve yeleği ile yine bizleri şaşırtmayı başardı. Kariyere inanmadığı, tutku ve o an ne hissediyorsan onun peşinden gidilmesin taraftarı olduğunu söyleyen Patrick, plak şirketleriyle anlaşması olmasa idealin bu olduğunu da sözlerine ekledi.

Not: Fotoğraf Salon’un Facebook sayfasından alınmıştır.

Klip şarkıya yakışacak nitelikte bir güzelliğe sahip. Önce klibi izledikten sonra yazıya geri dönmenizi öneriyorum:

Eğer sözüme güvenip izlediysen şimdi gelelim benim klibi izledikten sonraki hislerime. Klip bir trajedi ile başlıyor, FTP klip çekimindeyken bir kaza sonucu ölüyorlar. Ertesi gün konserleri olan grup, herkeste kısa süreli bir panik havası yaratıyor. Çekik gözlü büyük ihtimalle mafya olan bir kişiden yardım isteniyor, ve siyahlar içinde adamlar sete geliyorlar.

Hiç kimsenin aklına gelmeyecek bir şekilde, çareyi grup elemanlarını arkadan kukla gibi yönetmekte buluyorlar. İlk başlarda herkes tedirgin olsa da görüntü gerçekten inanılmaz. Tabii ikinci bir sorun ortaya çıkıyor: ölmüş birisi nasıl şarkı söylebilir? Buna da siyah giyen adamlar çözüm bulmakta zorlanmıyorlar. Ne de olsa teknoloji çok ileride değil mi?

Konseri başarıyla atlatan yaşayan ölüler, sahne arkasında herkesin büyük bir sevinçe boğulmasına neden oluyor. En son kare aslında çok düşündürücü. Ölmüş olmalarına rağmen, kimsenin umrunda değil, onlar günü atlatmalarına ve para kazanmalarına bakıyorlar. Sizce bunu ne kadar sürdürebilirler?

Klibi izledikten sonra aklıma şu ünlü deyiş geldi “Show must go on” yani gösteri devam etmeli. Tabii ki klipte gerçekleşen olaya bulunan çözüm çok aşırı belki ama, sizce de yeteneği olan kişiden daha çok para kazanmak, cebini daha fazla doldurmak peşinde olanlar müziği bir ticarete dönüştürmüyorlar mı? Aklıma nedense Amy Winehouse’ın son Belgrad performansı görüntüleri geliyor. O halde sahneye çıkarılmak zorunda mıydı?

Neyse özetlersek, şarkı güzel klip kısa film tadında :)

SENA SU AKSOY – 1B Sınıfı Öğrencisi

-Ben fakir ülkelerdeki çocuklara aç kalmasınlar diye yemek götürmek isterdim. Ülkedeki insanların hiç sigara içmemesini isterdim. Okulumuzun bahçesinin daha geniş olmasını isterdim, sınıfımızın tekerlekli ve bizi her yere götürmesini isterdim.

Güney Londralı Jessie Ware, İngiltere underground müziğinin gelecek vaat eden vokallerinden. Tabii ki sadece muhteşem bir sese sahip olmak yeterli değil, beraber çalışmayı seçeceğiniz kişiler de kariyeriniz için dönüm noktası olabilir. Jessie de öyle yaptı, çok iyi yapımcılarla çalışarak işe başladı. 2010 yılında maskeli müzisyen SBTRKT ile Nervous parçasında çalıştı.

Sussex Üniversitesinde İngiliz edebiyatı okuduktan sonra, Jessie arkadaşı Jack Peñate’in back vokalliğini yaptı. Jack’in turnesi sayesinde SBTRKT’ın müziği keşfetme şansı buldu. Tic adındaki basçı maskeli müzisyenimizin de plak şirketi olan XL Recording ile çalışmıştı. Ve işte tam da bu zamanlarda Jessie için kader ağlarını örmeye başlamıştı. Ware SBTRKT’ın müziğinden çok etkilendi ve onunla iletişime geçerek Nervous ve Right Thing To Do gibi şarkıların doğumuna neden oldu.

Bu olanlar sayesinde Sampha ile tanışan müzisyenimiz, Valentine’ı dinleycilerle buluşturdu. Jessie ve Sampha’nın kişisel aşk deneyimlerinden esinlenen ve James Blake’in Wilhelm Scream şarkısından ilham alan Valentine, şarkının adına uygun olarak kalp plak şeklinde piyasaya çıktı.

Diana Ross ve Chaka Khan gibi efsane isimlerden esinlenen Ware, soul esintileriyle bezeli sesi ile müzik dünyası içinde sağlam bir yere sahip olacak gibi gözüküyor. Sizce?

En beğendiğim şarkısı: Running

Twitter kuşları için

Facebook canavarları için

Görsel hafızaya sahip olanlar için

I take as much as I can get
I don’t take any regret
I close my eyes to conjure up something
But it’s just a faint taste in my mouth

I think I’m coming down
I think I’m coming down

By tomorrow I’ll be leaving
By tomorrow I’ll gone
If you want to tell me something
You had better make it strong

‘Cause I think I’m coming down
I think I’m coming down

There I go

You abuse the ones who love you
You abuse the ones who won’t
If you ever had a real heart
I don’t think you’d know where to start

Bana bu kadarı yetmez dersen:  twitter sayfası. bu da facebook canavarları için.